الحمد لله والصلاة والسلام علی عبد الله ورسوله
نبینا محمد، وعلی آله وصحبه...وبعد:
مجلس«هیئت علمای عالی رتبه» در بیستمین نشست خود در شهر
طایف در ماه ذی القعده1402 ه حکم پیوند عضو انسانی به انسان دیگر را بر اساس پرسش
هایی که به ریاست کل پژوهشهای علمی و افتا ارائه شده بود مورد بررسی قرار داد، از
آن جمله سؤال دکتر نزار فتیح، مدیر اجرایی معاونت و مسؤل در بیمارستان تخصصی ملک فیصل
در ریاض، که در طی نامهای در تاریخ 15/8/1401ه به اداره پژوهشهای علمی و افتا رسیده
بود، سؤال شیخ عبد الملک بن محمود رئیس دادگاه استیناف در نیجریه، که هر دو نامه
به شماره1427 و تاریخ 16/6/1402 و ش 590/ب و تاریخ 1/5/1402 به «مجلس» عرضه گردید.
مجلس با مراجعه به مصوبه شماره 47 تاریخ20/8/1396 ه در
مورد حکم کالبد شکافی و به مصوبه شماره (62) تاریخ 25/10/1398 و به مصوبه شماره
(65) تاریخ 7/2/1399ه صادر در مورد حکم اهدای خون و ایجاد بانک خون. سپس موضوع پیوند
عضو انسانی به انسان دیگر را مورد بررسی قرار داده و بعد از بحث و تبادل آرا، مجلس
چنین رأی داد:
پیوند عضوی از اعضای انسان مسلمان زنده یا ذمی به خودش
اگر نیاز باشد و خطری در بیرون آوردن آن نباشد و گمان غالب موفقیت پیوند باشد جایز
است.
«کمیسیون فتوا» با رأی اکثریت اینگونه نظر داد:
1-
جدا کردن عضوی از انسانی مرده و پیوند آن به
مسلمانی دیگر اگر نیاز باشد و فتنهای در بیرون آوردن آن نباشد و گمان غالب این
باشد که پیوند آن با موفقیت صورت میگیرد، جایز است.
2-
انسان زنده میتواند عضوی از بدنش را به
مسلمانی که نیاز دارد هدیه کند.
و
بالله التوفیق، و صلی الله علی نبینا محمد و آله و صحبه و سلم.
[قرار هیئة کبار العلماء] رقم(99) و تاریخ 6/11/ 1402
من کتاب (الفتاوی المتعلقة بالطب...) ص(336)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر