خواننده گرامی!
همچنانكه میدانید
بیش از هزار و چهار صد سال است كه از عمر اسلام به عنوان آخرین و كاملترین دین
الهی میگذرد، این قهرمان نوپا از همان اولین روزهای تولدش روی آرامش ندید و
دشمنانش همواره چنگ و دندان تیز میكردند و در كمین نشسته بودند هرچه روزها و سالها
بیشتر میگذشت دشمنیها بیشتر میشد و كینهها و حسادتها عمیقتر میگردید، دسیسهها
و توطئهها اوج میگرفت و رنگ عوض میكرد، چهرههای مختلف و جبهههای گوناگون گاهی
مستقل و گاهی با هماهنگی برای از پای در آوردن این قهرمان آینده تاریخ در تكاپو بودند،
هر جبههای به نوبت خود زورآزمایی كرد، مشركین در مكه، یهود و منافقین در مدینه
نصاری در روم و مجوس در فارس تمام نیروی خود را صرف كردند اما اسلام همچنان داشت
پیروز میشد و رشد میكرد.
بدنبال وفات حضرت ختمی مرتبت رسول بزرگوار اسلام ص
دین الهی بیش از هر زمان دیگری در معرض خطر قرار گرفت، از داخل، بعضی قبائل عرب كه
هنوز اسلام در قلبشان راسخ نشده بود با امتناع از پرداخت زكات اعلان ارتداد كردند
و از خارج هر دو امپراطوری بزرگ آماده انتقام شدند به گمان اینكه با وفات رسول
بزرگوارمان ص اسلام یتیم شده است و دیگر كسی نیست از او
حمایت كند، اما خداوند حكیم و توانا مردانی را مسخر كرد كه نه تنها از او حمایت
كردند كه دامنه آن را از هر سو تا اقصی نقاط جهان گسترش دادند، این یاران با وفا و شاگردان مخلص مكتب
رسالت درخت پربار اسلام را باخونشان آبیاری كردند، و چنان درسی به دشمنان كینه توز
و طمّاع داخلی و خارجی آموختند كه برای همیشه از شكست این قهرمان بزرگ نا امید
گردیدند.
آری خواننده عزیز!
اینجا بود كه دشمنان شكست خورده اسلام پس از آنكه برای همیشه از ضربه زدن مستقیم
به دین الهی نا امید شدند و نتوانستند جلو انتشارش را بگیرند. به فكر آن افتادند
كه به هر نحوی شده نیش خودشان را بزنند و كینهشان را فرونشانند، لذا دسیسهها و
توطئهها رنگ دیگری بخود گرفت و باشدت هرچه تمامتر برای كاشتن و پرورش میكروب
اختلاف دست بكار شدند.
از آنجایی كه همه امت اسلامی همچنانكه باخود رسول گرامی ص
محبت دارند طبعا با خانواده و بلكه با تک تک افراد خانواده و آل بیت ایشان –صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین- محبت
دارند، آنها سعی كردند از همینجا آغاز كنند، و به بهانه حب اهل بیت ‡
درمیان امت تخم تفرقه بپاشند، تاكید میكنم كه محبت آل بیت ‡
جزو ایمان هر مسلمان است، اما آنان گویا چنین وانمود كردند كه عده مخصوصی اهل بیت
را دوست دارند، و بقبه با آنان دشمن هستند، متأسفانه این دسیسه آنان تا حدی درمیان
بعضی مسلمانان ساده آنزمان كارگر افتاد و امت متحد و یكپارچه اسلامی زخم بزرگی
برداشت، از آنجایی كه این كتاب تلاشی در جهت مرهم گذاشتن بر این زخم چركین و
گندیده است بنده سعی خواهم كرد در این مقدمه كوتاه چند مطلب به طور اختصار عرض كنم:
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر