اگر استخارهکننده مشورت اهل فضل و ایمان را به استخارهی خویش بیفزاید، این برایش بهتر خواهد بود.
حضرت عمر رضی الله عنه به ابوموسی گفت: در باره ی کارهایت با کسانی که اهل تقوا هستند و از خداوند خوف دارند، مشورت کن.
شیخ الإسلام ابن تیمیه رحمه الله میگوید: «کسی که از آفریدگار طلب خیر کند و با خلق مشورت کند و در انجام کارش ثابت و مصمم باشد، پشیمان نخواهد شد».
یک اعرابی میگویدکه: تا زمانی که قوم من ضرر نکند من هم ضرر نخواهم کرد، سؤال شد چگونه؟ گفت: تا زمانی که با آنان مشورت نکنم، کاری انجام نمیدهم.
حسن بصری رحمه الله میگوید: گروهی که کارهایشان را با مشورت انجام میدهند، حتماً به راستترین و درستترین راه هدایت خواهند شد.
شاعر خوش ذوقی میگوید:
|
شاور صديقك في الخفي الـمشكل |
|
وأقبل نصيحة ناصح متفضل |
|
والله قد أوصى بذاك نبيه |
|
في قوله شاورهم وتوكل |
«در کارهای مشکل و پوشیده با دوستت مشورت کن و نصیحت هر نصیحتگر اهل فضل را پذیرا باشد،
چرا که خداوند پیامبرش را به آن سفارش کرده، آنگاه که فرمود با آنان مشورت کن و سپس در انجام کار بر خدا توکل کن».
رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم همیشه با یاران خویش مشورت میکرد و در اموری که وحی نازل نمیشد به مشورتشان عمل میکرد، بر مبنای این قول خداوند:
﴿وَشَاوِرۡهُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِ﴾ [آلعمران: 159]. «در کارها با آنان مشورت کن».
از این موارد در کتابهای سنن و سیرت فراوان است، به عنوان مثال: فرودآمدن رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به خاطر مشورت حباب بن منذر رضی الله عنه کنار آب بدر، پذیرفتن فدیه از اسیران بدر به خاطر مشورت ابوبکر صدیق رضی الله عنه ، بیرونشدن رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم برای رویارویی و با مشرکان در احد، بنابر مشورت جوانان، عملکردن به مشورت حضرت ام سلمه رضی الله عنها در صلح حدیبیه و از لباس احرام بیرونشدن و سر را تراشیدن، و در مواضع دیگر نیز رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به ردی و مشورت آنان عمل کرده است.
از اینرو خداوند در قرآن از آنان تمجید میکند و مشورت را یکی از خصایص و ویژگیهایشان برمیشمرد:
﴿وَأَمۡرُهُمۡ شُورَىٰ بَيۡنَهُمۡ﴾ [الشوری: 38].
«و کارشان به شیوهی رایزنی با یکدیگر است».
خداوند در قرآنکریم یکی از سورهها را «شوری» نامیده است تا به اهمیت و فواید بزرگ آن اشاره کند.
انسانِ اهل مشورت عقلهای دیگران را به عقل خودش میافزاید و علم آنان را به علم خودش اضافه میکند، چون که مشورت به مثابهی بارور ساختن عقلها است، مشورت با اهل فضل و برادران ایمانی نشان تواضع و فروتنی است و رابطهی برادری و پیوند محبتآمیز را میافزاید. اگر بعد از مشورت با آنان در انجام کار با شکست مواجه شدی، از سوی آنان هیچ سرزنش و عتابی متوجه تو نخواهد شد، چرا که تو در کارت، خود رأی و تکرو نبودهای و به عقل و فهم خودت مغرور نشدهای و با برادرانت در خصوص آن کار مشورت کردهای. این است که میگویند:
«ما خاب من استخار ولا ندم من استشار».
«استخارهگر ناامید نمیشود و کسی که مشورت کند پشیمان نخواهد شد».
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر