17- مهدی شیعه بر ابوبکر و عمر اقامۀ حد میکند
سیدمحمد کاظم قزوینی در کتابش «مهدی از گهواره تا ظهور» ص 541، مؤسسۀ امام حسین لندن، و مکتب الفین کویت هم آن را توزیع کردهاست با چاپ جدید آن گفته است: «و آنجا در مدینه (مهدی) به اعمال و اقداماتی دست مییازد که به یکی از آنها اشاره میکنیم و آن کندن تعدادی از قبرها و بیرون آوردن اجساد از آنها و سوزاندن آنها، و این از جملۀ قضایایی است که توضیح و بررسی میطلبد، اما ما به ذکر اجمالی آنها اکتفا میکنیم.» این آقای شیعی از باب تقیه و فریب و حقه نام آن کسانی را که توسط مهدی گورشان کنده میشود و بعداً از آن بیرون آورده شده و سوزانده میشوند، ذکر نکردهاست.
گورهایی که او مورد نظرش است، همان قبر ابوبکر صدیق و عمر فاروق است چنانکه شیخ و علامۀ آنها احمدبن زینالعابدین احسائی در کتاب «الرجعه» ص 186-187، و قریب به آن در کتاب «حیاة الناس» ص 50 که در آن کتاب از ابوبکر و عمر به طاغوت و جبت تعبیر کردهاست، و نیز میرزا محمد مؤمن استرآبادی در کتابش (الرجعه) ص 118، دارالاعتصام ایرانی قم، و نیز نعمت الله جزائری در کتابش (الأنوار النعمانیة ج 2، ص 89، و زین العابدین نباطی در کتابش «صراط مستقیم» ج 2، ص 253، به این مسئله تصریح کردهاند.
حتی در شعرهای شیعه هم موارد فوق قابل ملاحظه است:
|
نور الظلام ویا ابن الأنجم الزهر |
|
أری اللعینین رؤیا العین بالنظر |
|
من بعد دفنهما فی ساتر الحضر |
|
علی رؤس الملأ من سائر البشر |
|
ویحرقان بلاشک ولا نکر |
|
هما وتصبح بعد الهم بالبشر |
|
یا حجة الله یا خیر الأنام |
|
أرجو من الله ربي أن یبلغني |
|
ینبشان کمان قال النبي لنا |
|
ویشهدأن بلا ریب و لا شبه |
|
ویصلبان علی جزعین من خشب |
|
هناک تشفی قلوب طال ما ملئت |
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر