باب (48): به شوخي گرفتن قرآن يا پيغمبر يا چيزي كه متعلق به الله جل جلاله باشد.
ارشاد باريتعالي است: ﴿وَلَئِن سَأَلۡتَهُمۡ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلۡعَبُۚ قُلۡ أَبِٱللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمۡ تَسۡتَهۡزِءُونَ ٦٥﴾ [التوبة: 65]. «و اگر از آنها بپرسى(: «چرا اين اعمال خلاف را انجام داديد؟!»)، مىگويند: «ما بازى و شوخى مىكرديم!» بگو: «آيا خدا و آيات او و پيامبرش را مسخره مىكرديد؟!»!([1]).
از ابن عمر و محمد بن كعب و زيد بن اسلم و قتاده روايت است كه مردي در غزوة تبوك چنين گفت: ما از اين قاريان قرآن، شكم پرستتر و دروغگوتر و بزدلتر در جنگ، سراغ نداريم. عوف به او گفت: دروغ گفتي و تو منافق هستي. و از آنچه كه گفتي، رسول الله صل الله علیه و آله و سلم را با خبر ميسازم. عوف رفت كه رسول الله صل الله علیه و آله و سلم را با خبر سازد. متوجه شد كه رسول الله صل الله علیه و آله و سلم ، توسط وحي، با خبر شده است. آن مرد نزد رسول الله صل الله علیه و آله و سلم آمد ايشان تازه سوار بر مركب خويش، شده بود و قصد داشت حركت بكند گفت: يا رسول الله صل الله علیه و آله و سلم ، ما با هم شوخي ميكرديم تا از مشقت راه بكاهيم و هدف ديگري نداشتيم.
ابن عمر ميگويد: گويي هم اكنون آن مرد را مىبينم كه به ريسمان كجاوه شتر رسول الله صل الله علیه و آله و سلم ، چسبيده و كشان كشان ميرود و سنگها به قدمهايش اصابت ميكند و معذرت خواهي ميكرد و ميگفت: ما، مزاح ميكرديم و از هر دري سخني ميگفتيم و ... رسول الله صل الله علیه و آله و سلم ، ميفرمود: ﴿أَبِٱللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمۡ تَسۡتَهۡزِءُونَ﴾ آيا الله و آيات الله و پيامبرش را استهزا ميكرديد؟! و چيزي ديگر نميگفت, فقط همين را تكرار ميكرد([2]).
خلاصه آنچه در اين باب بيان شد:
1ـ مسألة خيلي مهم اينكه شوخي گرفتن مسائل مربوط به الله و شريعت كفر محسوب ميشود.
2ـ فرق نميكند كه گوينده چه كسي باشد.
3ـ فرق ميان سخن چيني و نصيحتي كه براي الله باشد.
4ـ فرق عفو و گذشت مورد پسند الله و سرزنش و سختگيري، دشمنان الله.
5ـ غير موجه بودن برخي عذرها.
[1]- مقتضاي توحيد، تسليم شدن، پذيرفتن، تعظيم و پيروي است. اما مسخره و به شوخي گرفتن قرآن و پيغمبر و هر چيزي كه متعلق به الله جل جلاله باشد، منافي با توحيد و ناقض آن است. بايد دانست كه استهزا به خدا و پيغمبر و قرآن و اسلام، كفر اكبر است و انسان را از دايرة اسلام خارج ميسازد.
البته اگر كسي پارهاي از مسايل ديني را كه بعضي آنها را وارونه مطرح ميكنند، به شوخي بگيرد و مثلا بگويد: اينهم شد اسلام! كافر نميشود. اگر او مطلقاً از اسلام انتقاد نكرده بلكه همان اشخاص و همان مسايلي را كه به اشتباه در جملة مسايل ديني محسوب شدهاند، انتقاد كرده است. ولي اگر دين اسلام و احكام اسلام را مسخره كرده باشد در اين صورت كفر است.
[2]- ﴿أَبِٱللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ﴾ اين آيه بيانگرآن است كه هر كه آيات خدا و پيامبر و شريعتش را به باد مسخره و شوخي بگيرد، كافر ميشود. و عذر و بهانهاي هم پذيرفته نميشود كه مثلا بگويد: ما داشتيم شوخي ميكرديم.
و اين آيه در مورد منافقين نازل گرديد زيرا اهل توحيد، به هيچ وجه چنين عملي مرتكب نخواهند شد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر