5
بهشت و دوزخ
﴿لَهَا سَبۡعَةُ أَبۡوَٰبٖ لِّكُلِّ بَابٖ مِّنۡهُمۡ جُزۡءٞ مَّقۡسُومٌ٤٤﴾ [الحجر: 44].
«که آن دوزخ را هفت در است و هر دری برای ورود دستهای از گمراهان معین گردیده است».
الهی اجنه گناهکار هم به جهنم میروند؟
﴿إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمۡۗ وَتَمَّتۡ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمۡلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجۡمَعِينَ١١٩﴾ [هود: 119].
«مگر آن کس که خدا به رحمت و لطف خاص هدایت کند و برای همین آفریده شدند و کلمۀ قهر خدا به حتم و لزوم پیوست که دوزخ را از کافران جن و انس پر سازد».
الهی انسان در آتش جهنم چگونه باشد؟
﴿ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ١٢ ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ١٣﴾ [الأعلى: 12-13].
«آن کس عاقبت به آتش سخت و بزرگتر دوزخ در افتد. و در آن دوزخ نه بمیرد و نه زنده و برخوردار از زندگانی باشد».
﴿فَمِنۡهُم مَّنۡ ءَامَنَ بِهِۦ وَمِنۡهُم مَّن صَدَّ عَنۡهُۚ وَكَفَىٰ بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا٥٥ إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بَِٔايَٰتِنَا سَوۡفَ نُصۡلِيهِمۡ نَارٗا كُلَّمَا نَضِجَتۡ جُلُودُهُم بَدَّلۡنَٰهُمۡ جُلُودًا غَيۡرَهَا لِيَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَزِيزًا حَكِيمٗا٥٦﴾ [النساء: 55-56].
«آنگاه برخی از کسان به او گرویده و برخی راهزن دین و مانع ایمان به او شدند، کیفر آنان به آتش افروختۀ دوزخ بس است. همانا آنان که به آیات ما کافر شدند بزودی به آتش درخشان درافکنیم که چون همۀ پوست تن آنها بسوزد به پوست دیگرش مبدّل سازیم تا همواره سختی عذاب را بچشند که همانا خداوند مقتدر و کارش از روی حکمت است».
﴿هَٰذَانِ خَصۡمَانِ ٱخۡتَصَمُواْ فِي رَبِّهِمۡۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قُطِّعَتۡ لَهُمۡ ثِيَابٞ مِّن نَّارٖ يُصَبُّ مِن فَوۡقِ رُءُوسِهِمُ ٱلۡحَمِيمُ١٩ يُصۡهَرُ بِهِۦ مَا فِي بُطُونِهِمۡ وَٱلۡجُلُودُ٢٠ وَلَهُم مَّقَٰمِعُ مِنۡ حَدِيدٖ٢١ كُلَّمَآ أَرَادُوٓاْ أَن يَخۡرُجُواْ مِنۡهَا مِنۡ غَمٍّ أُعِيدُواْ فِيهَا وَذُوقُواْ عَذَابَ ٱلۡحَرِيقِ٢٢ إِنَّ ٱللَّهَ يُدۡخِلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ يُحَلَّوۡنَ فِيهَا مِنۡ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٖ وَلُؤۡلُؤٗاۖ وَلِبَاسُهُمۡ فِيهَا حَرِيرٞ٢٣ وَهُدُوٓاْ إِلَى ٱلطَّيِّبِ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ وَهُدُوٓاْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡحَمِيدِ٢٤ إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ ٱلَّذِي جَعَلۡنَٰهُ لِلنَّاسِ سَوَآءً ٱلۡعَٰكِفُ فِيهِ وَٱلۡبَادِۚ وَمَن يُرِدۡ فِيهِ بِإِلۡحَادِۢ بِظُلۡمٖ نُّذِقۡهُ مِنۡ عَذَابٍ أَلِيمٖ٢٥ وَإِذۡ بَوَّأۡنَا لِإِبۡرَٰهِيمَ مَكَانَ ٱلۡبَيۡتِ أَن لَّا تُشۡرِكۡ بِي شَيۡٔٗا وَطَهِّرۡ بَيۡتِيَ لِلطَّآئِفِينَ وَٱلۡقَآئِمِينَ وَٱلرُّكَّعِ ٱلسُّجُودِ٢٦﴾ [الحج: 19-26].
«این دو گروه (مؤمن و کافر) که در دین خدا با هم به جدال برخاستند دشمن یکدیگرند و برای آنان که کافر هستند لباسی از آتش دوزخ به قامتشان بریدهاند و بر سر آنان آب سوزان حمیم جهنّم ریزند. تا پوست بدنشان و آنچه در درون آنها است همه به آن آب سوزان گداخته شود و گرز گران و عمودهای آهن بر سر آنها فرو کوبیده شود. و هر گاه بخواهند از دوزخ بدر آیند و از غم و اندوه آن نجات یابند باز فرشتگان عذاب آنان را به دوزخ برگردانند و گویند باید باز عذاب آتش سوزان را بچشید. البته خدا آنان را که به خدا ایمان آورند و نیکوکار شدند همه را در بهشتهایی داخل گرداند که زیر درختانش نهرها جاری است و در آن جا از طلا و مروارید بر دست زیور بندند و تن به جامۀ حریر بیارایند. (و آنان که در آیۀ پیش اشاره شد) بسوی اماکن پاکیزه و گفتارهای خوش و همچنین بسوی راه پسندیده راهنمایی شوند. و آنان که به خدا کافر شده و مردم را از راه دین خدا منع میکنند و نیز مسجدالحرامی که ما حرمت احکامش را برای اهل آن شهر و بادیهنشینان یکسان قرار دادیم مانع میشوند و کسی که در آنجا ارادۀ الحاد و تعدّی کرده و ظلم کند همه را به کیفر کفر و ظلمشان عذاب دردناک میچشانیم و (یادآور ای رسول) ما ابراهیم را در آن بیتالحرام تمکین دادیم تا با من هیچ چیزی را شریک و انباز نگیرد و وحی کردیم که خانۀ مرا برای طواف حاجیان و نمازگران و رکوع و سجودکنندگان از لوث بتان پاکیزه دارد».
﴿وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَهُمۡ نَارُ جَهَنَّمَ لَا يُقۡضَىٰ عَلَيۡهِمۡ فَيَمُوتُواْ وَلَا يُخَفَّفُ عَنۡهُم مِّنۡ عَذَابِهَاۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي كُلَّ كَفُورٖ٣٦ وَهُمۡ يَصۡطَرِخُونَ فِيهَا رَبَّنَآ أَخۡرِجۡنَا نَعۡمَلۡ صَٰلِحًا غَيۡرَ ٱلَّذِي كُنَّا نَعۡمَلُۚ أَوَ لَمۡ نُعَمِّرۡكُم مَّا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَن تَذَكَّرَ وَجَآءَكُمُ ٱلنَّذِيرُۖ فَذُوقُواْ فَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِن نَّصِيرٍ٣٧﴾ [فاطر: 36-37].
«و آنان که کافر شدند عذاب ایشان آتش دوزخ است که نه به پایان رسد تا بمیرند و نه تخفیف یابد تا آسوده شوند از عذاب، اینگونه هر کافر لجوجی را کیفر میکنیم. و آن کفّار در آتش دوزخ فریاد و نالهای کنند (و گویند که) ای پروردگار ما را از این عذاب بیرون آور تا بر خلاف اعمالی که در گذشته انجام میدادیم به اعمال نیک بپردازیم (خطاب شود) آیا شما را عمری مهلت ندادیم و رسولان بر شما نفرستادیم تا هر که قابل تذکّر و پند شنیدن است (این روز را) متذکّر شود؟ (و در دنیا به توبه بپردازد) پس امروز عذاب دوزخ را بچشید که ستمکاران را هیچ یار و نجات دهنده نخواهد بود».
﴿لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ٥٢ فَمَالُِٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ٥٣ فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ٥٤ فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ٥٥ هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ٥٦﴾ [الواقعة: 52-56].
«خواهند خورد از درخت زقوم تلخ دوزخ تا آن که شکم را از آن پر میسازید و همه از آب گرم و سوزان دوزخ میآشامید. از عطش آن آب را بدان سان میخورید که شتران تشنه آب میآشامند. این طعام و شراب کافران در روز جزاست».
﴿إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ٤٣ طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ٤٤ كَٱلۡمُهۡلِ يَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ٤٥ كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ٤٦﴾ [الدخان: 43-46].
«همانا میوۀ درخت زقّوم جهنم قوت و غذای بدکاران است که آن غذا در شکمهاشان چون مس در آتش گداخته میجوشد. آنسان که آب در روی آتش جوشان است».
﴿هَٰذَا فَلۡيَذُوقُوهُ حَمِيمٞ وَغَسَّاقٞ٥٧ وَءَاخَرُ مِن شَكۡلِهِۦٓ أَزۡوَٰجٌ٥٨ هَٰذَا فَوۡجٞ مُّقۡتَحِمٞ مَّعَكُمۡ لَا مَرۡحَبَۢا بِهِمۡۚ إِنَّهُمۡ صَالُواْ ٱلنَّارِ٥٩﴾ [ص: 57-59].
«این است (عذابشان) و در آنجا آب گرم، عفن حمیم و غسّاق را باید بچشند. و از این نوع عذابهای گوناگون دیگر. این گروهی هستند که با شما (رؤسای کفر و ضلالت) به دوزخ درآمدند، بدا به حال اینان که در آتش فروزان شدند».
﴿وَقُلِ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكُمۡۖ فَمَن شَآءَ فَلۡيُؤۡمِن وَمَن شَآءَ فَلۡيَكۡفُرۡۚ إِنَّآ أَعۡتَدۡنَا لِلظَّٰلِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمۡ سُرَادِقُهَاۚ وَإِن يَسۡتَغِيثُواْ يُغَاثُواْ بِمَآءٖ كَٱلۡمُهۡلِ يَشۡوِي ٱلۡوُجُوهَۚ بِئۡسَ ٱلشَّرَابُ وَسَآءَتۡ مُرۡتَفَقًا٢٩﴾ [الكهف: 29].
«و بگو دین حق همان است که از جانب پروردگار شما آمد پس هر که میخواهد ایمان آورد و هر که می خواهد کافر شود، البته ما برای ستمکاران آتشی مهیا کردهایم که شعلههای آنها (مانند خیمههای بزرگ) گرد آنها را احاطه کند و اگر (از شدت عطش) شربت آبی درخواست کنند آبی مانند مس گذاخته سوزان به آنها دهند که رویها را بسوزاند. آن آب بسیار بد شربتی و (آن دوزخ) بسیار بد آسایشگاهی خواهد بود».
﴿وَنَادَوۡاْ يَٰمَٰلِكُ لِيَقۡضِ عَلَيۡنَا رَبُّكَۖ قَالَ إِنَّكُم مَّٰكِثُونَ٧٧﴾ [الزخرف: 77].
«و ندا کنند ای مالک از خدای خود بخواه که ما را بمیراند تا از عذاب برهیم جواب دهد شما در این عذاب همیشه خواهید بود».
﴿وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَن نُّؤۡمِنَ بِهَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ وَلَا بِٱلَّذِي بَيۡنَ يَدَيۡهِۗ وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلظَّٰلِمُونَ مَوۡقُوفُونَ عِندَ رَبِّهِمۡ يَرۡجِعُ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ ٱلۡقَوۡلَ يَقُولُ ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ لَوۡلَآ أَنتُمۡ لَكُنَّا مُؤۡمِنِينَ٣١ قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُوٓاْ أَنَحۡنُ صَدَدۡنَٰكُمۡ عَنِ ٱلۡهُدَىٰ بَعۡدَ إِذۡ جَآءَكُمۖ بَلۡ كُنتُم مُّجۡرِمِينَ٣٢ وَقَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ بَلۡ مَكۡرُ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ إِذۡ تَأۡمُرُونَنَآ أَن نَّكۡفُرَ بِٱللَّهِ وَنَجۡعَلَ لَهُۥٓ أَندَادٗاۚ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُاْ ٱلۡعَذَابَۚ وَجَعَلۡنَا ٱلۡأَغۡلَٰلَ فِيٓ أَعۡنَاقِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۖ هَلۡ يُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ٣٣﴾ [سبأ: 31-33].
«و کافران مشرک گفتند ما هرگز به این قرآن و به کتابهایی که پیش از این فرستادهاند (از تورات و انجیل و زبور) ایمان نخواهیم آورد، اگر روزی که آن ستمکاران را در پیشگاه خدا بازداشتهاند مشاهده کنی در حالی که بعضیشان با بعضی دیگر به خصومت و گفتوگو برخاسته و ضعیفان تابع به رؤسای گردنکش گویند (که صدهزار نفرین بر شما مردم ریاستطلب دروغزن باد که اگر اغوای شما نبود ما البته به خدا ایمان میآوردیم. و باز رؤسای متکبّر با پیروان خویش گویند آیا با آن که از جانب خدا راه هدایت شما نمودند باز ما (به اجبار) شما را از هدایت منع کردیم؟ (هرگز چنین نیست) بلکه شما خود مردم بدکاری بودید. باز آنان که ضعیف و تابع رؤسای متکبّر بودند به آنان جواب دهند بلکه مکر و فریب شبانهروزی ما را بر آن داشت که به خدای یکتا کافر شویم و بر او شریک قرار دهیم و چون عذاب قیامت را به چشم مشاهده کنند سخت اظهار پشیمانی کنند و ما زنجیرهای عقاب به گردن اهل کفر نهاده و گوییم آیا این رنج و شکنجه جز کیفر کردار زشت شما است»؟
الهی سؤال دوزخیان و بهشتیان چه باشد؟
﴿فِي جَنَّٰتٖ يَتَسَآءَلُونَ٤٠ عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ٤١ مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ٤٢ قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ٤٣ وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ٤٤ وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ٤٥ وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ٤٦ حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ٤٧ فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ٤٨﴾ [المدثر: 40-48].
«آنان در باغهای بهشت متنعّمند و سؤال میکنند از احوال دوزخیان گنهکار که شما را چه عمل به عذاب دوزخ درافکند. آنان جواب دهند ما از نمازگذاران نبودیم و هیچگاه مسکینی را طعام نمیدادیم و ما با اهل باطل به بطالت پرداختیم و ما روز جزا را تکذیب می کردیم، تا آن که با آمدن مرگ (به قیامت) یقین یافتیم. پس در آن روز شفاعت شفیعان در حق ایشان پذیرفته نمیشود».
﴿وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ أَن قَدۡ وَجَدۡنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقّٗا فَهَلۡ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمۡ حَقّٗاۖ قَالُواْ نَعَمۡۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنُۢ بَيۡنَهُمۡ أَن لَّعۡنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ٤٤﴾ [الأعراف: 44].
«و آنگاه بهشتیان، دوزخیان را ندا کنند که آنچه پیامبران به ما وعده دادند (از مقامات بهشتی) ما به حق و حقیقت آنها را یافتیم آیا شما نیز به آنچه وعده دادند (از عذاب دوزخ) به حقیقت رسیدید، گویند بلی (ما هم به سزای خود رسیدیم) آنگاه میان آنها منادی ندا کند که لعنت بر ستمکاران باد».
﴿وَنَادَىٰٓ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ أَنۡ أَفِيضُواْ عَلَيۡنَا مِنَ ٱلۡمَآءِ أَوۡ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُۚ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ٥٠﴾ [الأعراف: 50].
«و آواز دهند اهل دوزخ اهل بهشت را که ما را از ابهای گوارا و از نعم بهشتی که خدای روزی شما کرده بهرهمند کنید پاسخ دهند خدا این آب و طعام را بر کافران حرام گردانیده است».
الهی جهنم و بهشت جایگاه چه کسانی است؟
﴿فَأَمَّا مَن طَغَىٰ٣٧ وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا٣٨ فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ٣٩ وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ٤٠ فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ٤١﴾ [النازعات: 37-41].
«پس هر کس از حکم خدا سرکش و یاغی شد و زندگی دنیا را برگزید دوزخ جایگاه اوست، و هر کس از حضور در پیشگاه عزّ ربوبیّت بترسید و از هوای نفس دوری جست همانا بهشت منزلگاه اوست».
﴿ٱلۡقَارِعَةُ١ مَا ٱلۡقَارِعَةُ٢ وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ٣ يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ٤ وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ٥ فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ٦ فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ٧ وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ٨ فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ٩﴾ [القارعة: 1-9].
«قارعه چیست؟ همان روز وحشت و اضطراب که دلهای خلایق را از ترس در هم کوبد چگونه حالت آن روز را تصور توانی کرد. در آن روز سخت مردم مانند ملخ، هر سوی پراکنده شوند. و کوهها از هیبت آن همچون پشم زده متلاشی گردد. اما آن روز عمل نیک هر کس در میزان حق گران آید، پس او در بهشت آسایش خوش خواهد بود و اما عمل هر کس بیقدر و سبک وزن است، جایگاهش در دوزخ است و چگونه سختی هاویه را تصور توانی کرد».
﴿وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ٢٧ لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ٢٨ لَوَّاحَةٞ لِّلۡبَشَرِ٢٩ عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ٣٠﴾ [المدثر: 27-30].
«و تو چگونه توانی یافت که سختی عذاب دوزخ تا چه حد است. شرارۀ آن هیچ باقی نگذارد و همه را بسوزاند. آن آتش آدمیان را فراگیرد. بر آن آتش نوزده تن (فرشتۀ عذاب) موکّلند».
﴿إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةٗ لِّلظَّٰلِمِينَ٦٣ إِنَّهَا شَجَرَةٞ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ٦٤ طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ٦٥ فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالُِٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ٦٦ ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبٗا مِّنۡ حَمِيمٖ٦٧ ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ٦٨﴾ [الصافات: 63-68].
«آن درخت را ما بلای جان ستمکاران عالم گردانیدیم. آن درخت زقّوم درختی است که از قعر دوزخ برآید. میوهاش گویی مانند سرهای شیاطین است. اهل دوزخ از آن میوۀ زقّوم آنطور میخورند که شکمهایشان را پر میسازند. پس از خوردن زقّوم دوزخ بر آنها شرابی آمیخته از حمیم سوزان خواهد بود. سپس هم رجوعشان بسوی جهنّم است».
﴿إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ٤٣ طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ٤٤﴾ [الدخان: 43-44].
«قوت و غذای بدکاران است که آن غذا در شکمهایشان چون مس در آتش گداخته میجوشد».
﴿مَّثَلُ ٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِي وُعِدَ ٱلۡمُتَّقُونَۖ فِيهَآ أَنۡهَٰرٞ مِّن مَّآءٍ غَيۡرِ ءَاسِنٖ وَأَنۡهَٰرٞ مِّن لَّبَنٖ لَّمۡ يَتَغَيَّرۡ طَعۡمُهُۥ وَأَنۡهَٰرٞ مِّنۡ خَمۡرٖ لَّذَّةٖ لِّلشَّٰرِبِينَ وَأَنۡهَٰرٞ مِّنۡ عَسَلٖ مُّصَفّٗىۖ وَلَهُمۡ فِيهَا مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ وَمَغۡفِرَةٞ مِّن رَّبِّهِمۡۖ كَمَنۡ هُوَ خَٰلِدٞ فِي ٱلنَّارِ وَسُقُواْ مَآءً حَمِيمٗا فَقَطَّعَ أَمۡعَآءَهُمۡ١٥﴾ [محمد: 15].
«مَثَل بهشتی که در دنیا به متّقیان وعده دادند این است که در آن باغ بهشت نهرهایی از آب زلال گوارا است و نهرهایی از شیر بی آن که هرگز طعمش تغییر کند و نهرهایی از شراب طهور ناب که نوشندگان را به حدّ کمال لذّت بخشد و نهرهایی از عسل صاف، و تمام انواع میوهها بر آنان مهیّا (و فوق همه) مغفرت و لطف پرودگار، آیا حال آن که در این بهشت ابد است مانند کسی است که در آتش مخلّد است و آب جوشان جهنم نوشند تا اندرونشان را پاره پاره کند»؟
﴿مَّثَلُ ٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِي وُعِدَ ٱلۡمُتَّقُونَۖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ أُكُلُهَا دَآئِمٞ وَظِلُّهَاۚ تِلۡكَ عُقۡبَى ٱلَّذِينَ ٱتَّقَواْۚ وَّعُقۡبَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ٱلنَّارُ٣٥﴾ [الرعد: 35].
«بهشتی که متقیّان را وعده داده شد چنان است که نهرها از زیر درختانش جاری است و مأکولاتش همیشگی و سایۀ آن برقرار است و این بهشت سرانجامِ اهل تقوی و سرانجامِ کافران هم آتش دوزخ است».
﴿جَنَّٰتُ عَدۡنٖ يَدۡخُلُونَهَا تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ لَهُمۡ فِيهَا مَا يَشَآءُونَۚ كَذَٰلِكَ يَجۡزِي ٱللَّهُ ٱلۡمُتَّقِينَ٣١﴾ [النحل: 31].
«که آن باغهای بهشت عدن میباشد که در زیر درختانش از لطف خدا نهرها جاری است که متّقیان در آن داخل شوند در حالی که هر چه بخواهند میل کنند در آنجا برایشان حاضر است، باری این است جزایی که خدا به اهل تقوا عطا خواهد کرد».
﴿وَجَزَىٰهُم بِمَا صَبَرُواْ جَنَّةٗ وَحَرِيرٗا١٢ مُّتَّكِِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِۖ لَا يَرَوۡنَ فِيهَا شَمۡسٗا وَلَا زَمۡهَرِيرٗا١٣ وَدَانِيَةً عَلَيۡهِمۡ ظِلَٰلُهَا وَذُلِّلَتۡ قُطُوفُهَا تَذۡلِيلٗا١٤ وَيُطَافُ عَلَيۡهِم بَِٔانِيَةٖ مِّن فِضَّةٖ وَأَكۡوَابٖ كَانَتۡ قَوَارِيرَا۠١٥ قَوَارِيرَاْ مِن فِضَّةٖ قَدَّرُوهَا تَقۡدِيرٗا١٦ وَيُسۡقَوۡنَ فِيهَا كَأۡسٗا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا١٧ عَيۡنٗا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلۡسَبِيلٗا١٨ ۞وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيۡتَهُمۡ حَسِبۡتَهُمۡ لُؤۡلُؤٗا مَّنثُورٗا١٩ وَإِذَا رَأَيۡتَ ثَمَّ رَأَيۡتَ نَعِيمٗا وَمُلۡكٗا كَبِيرًا٢٠ عَٰلِيَهُمۡ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضۡرٞ وَإِسۡتَبۡرَقٞۖ وَحُلُّوٓاْ أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٖ وَسَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ شَرَابٗا طَهُورًا٢١ إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمۡ جَزَآءٗ وَكَانَ سَعۡيُكُم مَّشۡكُورًا٢٢﴾ [الإنسان: 12-22].
«که در آن بهشت بر تختها تکیه زنند و آنجا نه آفتابی سوزان بینند و نه سرمای زمهریر و سایۀ درختان بهشتی بر سر آنها و میوههایش در دسترس و به اختیار آنها است. و (ساقیان زیبای حور و غلمان) با جامهای سیمین و کوزههای بلورین بر انها دور زنند. که آن بلورین کوزهها را (به رنگ) نقرۀ خام و به اندازه و تناسب مقدّر کردهاند و آنجا شرابی که طبعش (چون زنجبیل گرم و عطرآگین است به آنها بنوشانند. در آنجا چشمهای است که سلسبیلش نامند و دور آن بهشتیان پسرانی زیبا که تا ابد نوجوان و خوش میمانند به خدمت میگردند که در آنها چون بنگری گمان بردی که لؤلؤ منشورند و چون آن جایگاه نیکو را مشاهده کنی عالمی پر نعمت و کشوری بزرگ خواهی یافت. بر بالای بهشتیان لطیف دیبای سبز و حریر سطبر است و بر دستهاشان دستبند نقرۀ خام و خدایشان آنان را شرابی پاک و گوارا بنوشاند. همانا این بهشت پر نعمت و با عظمت حقیقت پاداش اعمال شما است و سعیتان (در راه طاعت حق) مشکور و معقول است».
﴿فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ٤٣ عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ٤٤ يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٖ مِّن مَّعِينِۢ٤٥ بَيۡضَآءَ لَذَّةٖ لِّلشَّٰرِبِينَ٤٦ لَا فِيهَا غَوۡلٞ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ٤٧ وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ٤٨﴾ [الصافات: 43-48].
«و در بهشت پرنعمت متنعّمند و بر تختهای عالی روبروی یکدیگر نشستهاند. (حور و غلمان) جام شراب طهور بر آنان دور میزنند. شرابی سپید و روشن که آشامنده لذت کامل برد. که در آن می نه خمار و نه درد سری و نه مستی و مدهوشی است. و در بزم حضورشان زیبا چشمانند که جز به شوهر خود به هیچکس ننگرند».
﴿مُتَّكِِٔينَ عَلَىٰ فُرُشِۢ بَطَآئِنُهَا مِنۡ إِسۡتَبۡرَقٖۚ وَجَنَى ٱلۡجَنَّتَيۡنِ دَانٖ٥٤ فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ٥٥﴾ [الرحمن: 54-55].
«در حالی که بهشتیان بر بسترهایی که حریر و استبرق آستر آنها است تکیه زدهاند و میوۀ درختانش در همان تکیهگاه در دسترس آنها است پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مىکنید؟!».
﴿وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ كُلَّمَا رُزِقُواْ مِنۡهَا مِن ثَمَرَةٖ رِّزۡقٗا قَالُواْ هَٰذَا ٱلَّذِي رُزِقۡنَا مِن قَبۡلُۖ وَأُتُواْ بِهِۦ مُتَشَٰبِهٗاۖ وَلَهُمۡ فِيهَآ أَزۡوَٰجٞ مُّطَهَّرَةٞۖ وَهُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ٢٥﴾ [البقرة: 25].
«(ای رسول) مژده بده کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته کردند و برای ایشان است بهشتهایی که میرود از زیر (درختان) آنها نهرهای آب، و چون روزی داده شوند در بهشت از انواع میوهها و خوراکی ها گویند این همان است که روزی داده شدیم از پیش، و اینک مشابه آنها آورده شدهاند و برای ایشان در آنجا همسران پاکیزهای است، و آنان در آنجا جاویدانند».
﴿وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ سَنُدۡخِلُهُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ لَّهُمۡ فِيهَآ أَزۡوَٰجٞ مُّطَهَّرَةٞۖ وَنُدۡخِلُهُمۡ ظِلّٗا ظَلِيلًا٥٧﴾ [النساء: 57].
«و آنان را که ایمان آورده و نیکوکار شدند بزودی در بهشتی درآوریم که نهارها از زیر درختانش جاری است و در آن زندگانی جاوید کنند، و بر آنها در بهشت جفتهای پاکیزه است و آنان را به سایۀ ابدی خود درآوریم».
﴿جَنَّٰتُ عَدۡنٖ يَدۡخُلُونَهَا تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ لَهُمۡ فِيهَا مَا يَشَآءُونَۚ كَذَٰلِكَ يَجۡزِي ٱللَّهُ ٱلۡمُتَّقِينَ٣١﴾ [النحل: 31].
«آنان که چون فرشتگان (مأمورین رحمت خدا) پاکیزه از شرک قبض روحشان کنند به آنان گویند که سلام بر شما باد که در دنیا اعمال نیکویی بجا آورید، اکنون به بهشت ابدی داخل شوید».
﴿لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوًا إِلَّا سَلَٰمٗاۖ وَلَهُمۡ رِزۡقُهُمۡ فِيهَا بُكۡرَةٗ وَعَشِيّٗا٦٢﴾ [مريم: 62].
«و در آن بهشت هرگز سخن لغوی نشوند بلکه همه گفتارشان سلام و ستایش یکدیگر است روزی آنها صبح و شام (بیهیچ رنجی) به آنها میرسد».
﴿إِنَّ ٱللَّهَ يُدۡخِلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ يُحَلَّوۡنَ فِيهَا مِنۡ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٖ وَلُؤۡلُؤٗاۖ وَلِبَاسُهُمۡ فِيهَا حَرِيرٞ٢٣﴾ [الحج: 23].
«البته خدا آنان را که به خدا ایمان آوردند و نیکوکار شدند همه را در بهشتهایی داخل گرداند که زیر درختانش نهرها جاری است و در آنجا از طلا و مروارید بر دست زیور بندند و تن به جامۀ حریر بیارایند».
﴿جَنَّٰتُ عَدۡنٖ يَدۡخُلُونَهَا يُحَلَّوۡنَ فِيهَا مِنۡ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٖ وَلُؤۡلُؤٗاۖ وَلِبَاسُهُمۡ فِيهَا حَرِيرٞ٣٣﴾ [فاطر: 33]
«همان بهشت ابدی که در آن داخل شده و زیور بندد در آنجا وجود خود را با زر و گوهرها، و جامههای حریر در برکنند».
﴿مُتَّكِِٔينَ فِيهَا يَدۡعُونَ فِيهَا بِفَٰكِهَةٖ كَثِيرَةٖ وَشَرَابٖ٥١ ۞وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ أَتۡرَابٌ٥٢﴾ [ص: 51-52].
«در آنجا بر تختها تکیه زدهاند و از میوههای بسیار و شراب طهور متنعمّند. و در خدمت آنها حوران شوهر دوست و با عفّتند».
﴿سَابِقُوٓاْ إِلَىٰ مَغۡفِرَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ وَجَنَّةٍ عَرۡضُهَا كَعَرۡضِ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ أُعِدَّتۡ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦۚ ذَٰلِكَ فَضۡلُ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ٢١﴾ [الحديد: 21].
«(الا ای بندگان) بسوی آمرزش پروردگارتان بشتابید و به راه بهشتی که عرضش به قدر پهنای آسمان و زمین است آن بهشت برای آنان که بهخدا و پیامبرانش ایمان آوردهاند آماده شده است، این فضل خداست که هر کس خواهد عطا میکند، و خداوند صاحب فضل و کرم بسیار عظیم است».
﴿وَسَارِعُوٓاْ إِلَىٰ مَغۡفِرَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ وَجَنَّةٍ عَرۡضُهَا ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلۡأَرۡضُ أُعِدَّتۡ لِلۡمُتَّقِينَ١٣٣﴾ [آل عمران: 133].
«بشتابید بسوی مغفرت پروردگار خود بسوی بهشتی که پهنای آن همۀ آسمانها و زمین را فرا گرفته است که مهیّا برای پرهیزکاران است».
﴿يَلۡبَسُونَ مِن سُندُسٖ وَإِسۡتَبۡرَقٖ مُّتَقَٰبِلِينَ٥٣﴾ [الدخان: 53].
«لباس از سندس و استبرق بیاراسته در روبروی هم بر تختها تکیه زدهاند».
﴿أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ جَنَّٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهِمُ ٱلۡأَنۡهَٰرُ يُحَلَّوۡنَ فِيهَا مِنۡ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٖ وَيَلۡبَسُونَ ثِيَابًا خُضۡرٗا مِّن سُندُسٖ وَإِسۡتَبۡرَقٖ مُّتَّكِِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِۚ نِعۡمَ ٱلثَّوَابُ وَحَسُنَتۡ مُرۡتَفَقٗا٣١﴾ [الكهف: 31].
«بلکه این گروه را(اجر عظیم) و بهشتهای عدن که نهرها زیر درختانش جاری است اختصاص دارد در حالی که در آن بهشت برین زیورهای زرّین بیارایند و لباسهای حریر سبز و دیبا از سندس و استبرق در پوشند و بر تختها (به عزّت) تکیه زنند و (آن بهشت نیکو اجری) و خوش آرامگاهی است».
الهی چه کسانی در بهشت گرامی هستند؟
﴿وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ٣٢ وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ٣٣ وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ٣٤ أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتٖ مُّكۡرَمُونَ٣٥﴾ [المعارج: 32-35].
«و آنان که امامت و عهد و پیمانشان را رعایت کنند و آنان که برای شهادت به حق قیام کنند و آنان که بر نماز خود محافظت نمایند. آنان که جامع این اوصافند در باغهای با عزّت و احترام متنعّمند».
الهی بهشت بر چه کسانی حرام است؟
﴿لَقَدۡ كَفَرَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡمَسِيحُ ٱبۡنُ مَرۡيَمَۖ وَقَالَ ٱلۡمَسِيحُ يَٰبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمۡۖ إِنَّهُۥ مَن يُشۡرِكۡ بِٱللَّهِ فَقَدۡ حَرَّمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِ ٱلۡجَنَّةَ وَمَأۡوَىٰهُ ٱلنَّارُۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ٧٢﴾ [المائدة: 72].
«البته آنان که قائل به خدایی مسیح پسر مریم شدند محققاً کافر گشتند در صورتی که خود مسیح به بنیاسرائیل گفت خدایی را که آفرینندۀ من و شما است بپرستید و البته هر کس به او شرک آورد خدا بهشت را بر او حرام گرداند و جایگاهش آتش دوزخ باشد و ستمکاران را هیچکس یاری نخواهد کرد».
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر