شجاعت اصحاب رضی الله عنهم
شجاعت ابوبکر صدیق رضی الله عنه
بزار از علی رضی الله عنه روایت نموده، که وی گفت: ای مردم، به من خبر بدهید که شجاعترین مردم کیست؟ گفتند: تو ای امیرالمؤمنین. گفت: من با هر کسی که مبارزه و پیکار نمودهام حقم را از وی به صورت کامل گرفتهام، ولی مرا از شجاعترین مردم خبر دهید، گفتند: نمیدانم، (خودت بگو که) کیست؟ ابوبکر. در روز بدر ما برای رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم سایه بانی ساختیم. گفتیم: کی با رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم میباشد، تا هیچ کس از مشرکین به طرف وی نیاید؟ به خدا سوگند، هیچ کسی جز ابوبکر به وی نزدیک نشد، او با شمشیر برهنه خویش بر بالای سر پیامبر خدا صل الله علیه و آله و سلم (حاضر به حراست گردید)، تا کسی به طرفش حمله نکند، و اگر کرد ابوبکر بر وی یورش برد، این است شجاعترین مردم[1]... و حدیث را متذکر شده، این چنین در المجمع (46/9) آمده است.
شجاعت عمربن الخطاب رضی الله عنه
ابن عساکر از علی بن ابی طالب رضی الله عنه روایت نموده، که گفت: هر کسی را که میدانم مخفی هجرت نموده است، جز عمربن الخطاب، چون وی وقتی که تصمیم گرفت هجرت نماید، شمشیر خود را به گردن آویخت، و کمانش را برشانه انداخت، و تیرهایی را در دستش بیرون کشید، و آنگاه به کعبه - که اشراف قریش در حیاط آن بودند - آمد و هفت بار طواف نمود، بعد از آن دو رکعت نماز نزد مقام بهجای آورد، و بعد به هر یک از حلقههای ایشان آمد و گفت: رویها زشت شوند. کسی که میخواهد مادرش وی را گم کند، پسرش یتیم گردد و همسرش بیوه شود، با من در پشت این وادی روبرو گردد، ولی هیچ کس از ایشان وی را دنبال ننمود. این چنین در منتخب کنزالعمال (387/4) آمده است.
[1]- آقای سیدهاشم رسولی، مترجم سیرت ابن هشام به زبان فارسی، در جلد دوم، (ص26) حاشیه(1)، چاپ چهارم، انتشارات کتابخانه اسلامیه خیابان پامنار، طبع سال 1368، در قبال همراه بودن ابوبکر با رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم در عریش، در غزوه بدر چنین ابراز نظر نموده است: «عریش برای افرادی چون ابوبکر جای امن و بیخطری بود و جهت این که ابوبکر میدان جنگ را رها کرده بود و خود را در آن جای امن کنار رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم انداخته بود معلوم نشده». این گفتار مملو از کینه و حسد وی را در قبال یاران رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم به خاطر ارتباط آن با قول علی رضی الله عنه تذکر دادیم، تا خوانندگان خود در مورد قضاوت کنند، و تذکر این نکته را ضروری میدانیم که آقای رسولی، نه این که کتاب معتمد و سیرت مشهور ابن هشام را که یکی از مراجع اهل سنت و جماعت میباشد، درست ترجمه ننموده، و امانت علمی را در ترجمه آن رعایت نکرده، و در اکثر جاها مرتکب غلطهای فاحش شده، و کتاب را آن طوری که دلش خواسته ترجمه نموده، بلکه زهر پاشیهای کشندهای هم در حواشی و ترجمه خود داشته است، که صحبت از همه آنها در این مقام به درازا میکشد، بر این اساس خوانندگان محترم آن کتاب به صورت جدی بر حذر باشند، تا نشود خدای ناخواسته در منجلابی غرق شوند، که مترجم آن کتاب مقدّس غرق در آن است. م.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر