خورشید اهل زمین
خداوند میفرماید :
‚قُتِلَ الأِنْسانُ ما اکْفَرَهُ* مِنْ ایِّ شیءٍ خَلَقَه* مِنْ نُطْفَهٍ خَلَقَه فَقَدَّرَه* ثُمَّ السَّبیلَ یَسَّرَه* ثُمَّ اماتَه فَاقْبَرَهَ* ثُمَّ إذا شَاءَ اَنْشَرَه* کَلاَّ لَمَّا یَقْضِ ما اَمَرَه* فَلْیَنْظُرِ الإنسانُ إلی طعامِهِ* أنَّا صَبَبْنَا الماء صَبَّاً* ثُمَّ شَقَقْنَا الأَرْضَ شَقّاً* فَأنْبَتْنَا فیِها حَبّاً* وَ عِنَباً وَ قَضْباً* و زَیْتُوناً وَ نَخْلاً* وَ حَدائِقَ غُلباً* وَ فَاکهَهً وَ أبّاً* مَتَعاً لَکُمْ و لأَنْعَامِکُمƒ (عبس : 17-32)
«کشته باد انسان! چه خدانشناس و ناسپاس است!* خدا او را از چه چیزی میآفریند؟ او را از نطفة ناچیزی میآفریند و قوّت و قدرت (و جمال و کمال) به وی میبخشد* سپس راه (شناخت خوبی و بدی) را برای او آسان میکند (تا راه هدایت را در پیش گیرد، و راه ضلالت را ترک گوید)* بعد او را میمیراند و وارد گورش میگرداند* هرگز! هرگز! انسان (با وجود طول حیات) دستوری را که خداوند بدو داده است (و وظایفی را که برای وی تعیین کرده است، آن چنان که شایستة مقام با عظمت الهی است) هنوز که هنوز است انجام نداده است!* انسان باید به غذای خویش بنگرد و دربارة آن بیندیشد که چگونه ما آن را برای او فراهم کردهایم، و در ساختمان مواد غذایی و اجزاء حیاتبخش آن، چه دقت و مهارت و ظرافتی بکار بردهایم* ما آب را از آسمان بگونة شگفتی میبارانیم* سپس زمین را میشکافیم و از هم باز میکنیم* در آن دانهها را میرویانیم (که مایة اصلی خوراک انسان است)* و رزها و گیاهان خوردنی را* ودرختان زیتون و خرما را* و باغهای پردرخت و انبوه را* و میوه و چراگاه را* برای استفاده و بهرهمندی شما و چهارپایان شما».
و نیز میفرماید :
‚قُلْ انْظُرُوا ما ذا فی السَّمواتِ وَالأَرْضِ وَ ما تُغْنی الأیاتُ وَ النُّذُرُ عَنْ قَومٍ لا یُؤْمِنُونَƒ (یونس : 101)
«بگو : بنگرید (و چشم برون و درون را باز کنید و ببینید) در آسمانها و زمین چه چیزهائی است؟! آیات خواندنی کتابهای آسمانی، از جمله قرآن، و دیدنی جهان هستی) و بیمدهندگان(پیغمبر نام، و اندرزها و انذارها هیچکدام) به حال کسانی سودمند نمیافتد که نمیخواهند ایمان بیاورند».
خورشید یکی از نشانههای روشنیبخشی است که همانند درخشش خود به سوی خدا هدایت میکند، ستاره متوسطی است که یک میلیون و سیصد هزار بار از زمین بزرگتر است و با آن صد و پنجاه و شش میلیون کیلومتر فاصله دارد. اما ستارگان دیگری نیز وجود دارد که حجم آنها از خورشید و زمین و فاصله میان آنها بیشتر است.
اما حرارت مرکزی آن، بیست میلیون درجه است که اگر زمین در درون خورشید انداخته شود در اندک مدتی، تبخیر میشود و طول زبانههای آتش اطراف آن به نیم میلیون کیلومتر میرسد. حرارت آن به حدی است که در هر ثانیه، به اندازه دو هزار میلیارد تن زغال سنگ حرارت تولید میکند. این جسم نورانی، هر روز سیصد و شصت هزار میلیون تن از حجم خویش را از دست میدهد و طبق برآورد دانشمندان، تاکنون پنج هزار میلیون سال از عمر آن میگذرد و به مردم اطمینان میدهند که تا قبل از پنج هزار میلیون سال دیگر، خاموش نخواهد شد. اما در صورت خاموشی آن، زمین را تاریکی شدیدی فرا گرفته و دمای آن به دویست و هفتاد درجه زیر صفر کاهش مییابد، و به گورستانی یخی تبدیل میشود. از بین رفتن گرما و نور در زمین کافی است که تمام نشانههای حیات را نابود سازد.
به خورشید بنگر و بپرس، چه کسی آن را گرما بخشیده و چه کسی آن را در بلندای آسمان قرار داده و همانند سکه بر دل آسمان ضرب کرده و یا همانند ساعت آویزان نموده که عقربههای آن تا روز قیامت در کارند. کیست که به آن عروج داده و در مدار خود قرار داده و در برجهای مختلف جایگزین کرده و نور آن را به آسمان دنیا انتقال داده است؟
زمان محصول آن است و از فروع و اصول آن سرچشمه گرفته و نوشتار اجزاء و فصلهای زمان، دستاورد آن است، اگر خورشید نبود روزها و ماهها و سالها، نظم نمیگرفت و در شمارش نمیآمد و نور و تاریکی متمایز نمیشد، طلای اصیل از سرچشمههای آن و شفق سرخ از اثر پرتوهای آن حاصل شده است، و این پرتوها نظارهگر شکست تاریخ بودهاند و پیشرفت و ترقی بشر جلوهی زیبای وی را از بین نبرده است.
و خالق او میفرماید :
‚وَ مِنْ آیاتِه الّیلُ وَ النَّهارُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ وَ اسْجُدوا لله الّذی خَلَقَهُنَّ انْ کُنْتُمْ ایّاهُ تَعْبدوُنَƒ
(فصلت : 37)
«از نشانههای (قدرت) خدا، شب و روز و خورشید و ماه است. برای خورشید و ماه سجده نکنید، برای خدایی که آنها را آفریده است، سجده کنید، اگر واقعاً او را عبادت و پرستش میکنید».
و میفرماید :
‚وَ سَخَّرَ لَکُمُ الشَّمْسَ وَ القَمَرَ دَابِئینƒ (ابراهیم : 33)
«و خورشید و ماه را مسخر شما کرده است که دائماً به برنامة (نورافشانی و تربیت موجودات زنده و ایجاد جزر و مد در اقیانوسها و دریاها و خدمات دیگر) خود ادامه میدهند».
و نیز میفرماید :
‚وَ الشَّمْسُ تَجْری لِمُسْتَقَرٍّ لَّها* ذَلِکَ تَقْدِیرُ العَزِیزِ العَلِیمِƒ
(یس : 38)
«و (نشانة دیگری بر قدرت خدا، این است که) خورشید به سوی قرارگاه خود در حرکت است* این محاسبه و اندازهگیری و تعیین خدای بس چیره و توانا و آگاه و دانا است».
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر