اقامه نمازها در اوقات معین خود، اقتدا به سیرت رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم است، و قرآن کریم میگوید:
﴿لَّقَدۡ كَانَ لَكُمۡ فِي رَسُولِ ٱللَّهِ أُسۡوَةٌ حَسَنَةٞ لِّمَن كَانَ يَرۡجُواْ ٱللَّهَ وَٱلۡيَوۡمَ ٱلۡأٓخِرَ وَذَكَرَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا ٢١﴾ [الأحزاب: 21].
(هر آیینه در رسول خدا برای شما الگوی نیکی است برای کسی که امید ثواب خدا و روز آخرت را دارد و خداوند را بسیار یاد میکند).
شیعه امامی تنهای فرقهای است که در غیر از هنگام سفر، بین نمازهای ظهر و عصر و مغرب و عشا را جمع میبندد. موضع من در قبال این تخلف فکری کاملا با موضعگیریهای دیگر من در مورد مسایل فقهی فرق دارد. این طرز عمل که فقط به شیعیان مومن اختصاص دارد، وحدت بزرگ اسلامی لطمه زیادی وارد میآورد. جالب است اگر بگوییم که اکثریت فقهای شیعه، به استحباب خواندن نمازها در وقت محدد خودشان فتوا میدهند اما از لحاظ عملی برخلاف این نظریه عمل نموده و بین نمازها را جمع میبندند. و این عمل عادتی شده است که مساجد شیعه نیز از آن پیروی میکنند.
هر کدام از نمازهای پنج گانه برای وقت معین و محددی است که بر اساس زمان انجام این نمازها نامگذاری شدهاند. از لحاظ زمانی عصر با ظهر و عشاء با مغرب فرق دارد و بدون شک در این مسئله که شریعت این نمازهای پنج گانه را از یکدیگر جدا نموده، و آنها را به عنوان ستون دین و مهمترین شعار دین مطرح میکند حکمت الهی نهفته است.
رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم در مسجد مدینهاش، این نمازهای پنجگانه را در اوقات مخصوص به خودش اقامه میکردند، و همچنین خلفای بعد از او که امام علی نیز جزو آنان است بر همین سیرت نیز استوار است که این سیرت همان سیرت ائمه شیعه است. و اگر رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم یک یا دو بار در غیر سفر بین دو نماز را جمع بستند، این مسئله به خاطر ضرورت و یا ترخیص بوده است، اما عمل او صل الله علیه و آله و سلم التزام بر اوقات پنجگانه بوده است.
و من میخواهم بدانم که در تظاهر به این مخالفت با اکثریت قریب به اتفاق مسلمانان چه سبب خیر نهفته است؟ آیا نمیتوان اینگونه نتیجه گرفت که غرض از این عمل، عزل شیعه از کلیه مظاهر وحدت بوده است؟ عملی که فقها و ائمه مساجد، آگاهانه و یا ناآگاهانه خود را به انجام آن مقید نمودهاند. اهتمام ما در روند عمل تصحیح به مسایل نظری و عملی بوده است تا بتوانیم بر مبنای رسالت خود به همه مظاهر تفرقه فکری و عملی و پیامدهای آنان فائق آمده و آنان را نابود سازیم. دستیابی به این هدف فقط با بازگشت به عصر رسالت و تمسک به سنت رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم امکان پذیر است. و من فکر نمیکنم که در میان مسلمانان کسی وجود داشته باشد که عمل و آراء دیگران را بر سنت و عمل رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم برتری دهد. پس به همین جهت از شیعه و ائمه مساجد شیعه میخواهم که نمازهای پنجگانه را در وقتهای مخصوص به خودشان ادا نموده و در این امر به عمل و سنت رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم که نماز را همراه با اصحابش یعنی مهاجرین و انصار در مسجد مدینه و در وقتهای مخصوص اقامه میکردند، اقتدا کنند. و شیعه باید بداند که عزت، کرامت، و شوکتش در تمسک به راه و سنت رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم است. حال بیایید به امام علی گوش فرا دهیم که در مورد نمازها و اوقات معین آنان، به امیران شهرها این چنین مینویسد:
اما بعد، پس نماز ظهر را هنگامی بر مردم بخوانید که آفتاب از جایگاه چهار پایان رجوع میکند و نماز عصر را بخوانید وقتی که خورشید سفید و زنده است و مغرب را بخوانید در هنگام افطار روزه دار و عشا را از هنگام پنهان شدن شفق تا یک سوم شب بخوانید و صبح را بخوانید در حالی که هر کس صورت دیگری را میبیند و میشناسد[1].
[1] نهج البلاغه ج2 ص82 (أما بعد: فصلوا بالناس الظهر حتى تفيء الشمس من مريض العنز وصلوا بهم العصر والشمس بيضاء حية. . . وصلوا بهم المغرب حين يفطر الصائم. . . وصلوا بهم العشاء حين يتوارى الشفق إلى ثلث الليل وصلوا بهم الغداوة والرجل يعرف وجه صاحبه).
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر