از بریده رضی الله عنه روایت است که پیامبر صل الله علیه و آله و سلم وقتی امیری را به عنوان فرمانده لشکر یا گروهی تعیین میکرد در تنهایی او را به تقوای خدا و خوشرفتاری با مسلمانان همرزمش توصیه میکرد و سپس میفرمود:
(أغزوا باسم الله، فی سبیل الله، قاتلوا من کفر بالله، أغزوا ولاتغلوا ولاتغدروا، و لاتمثلوا، ولا تقتلوا ولیدا، فإذا لقیت عدوک من المشرکین فادعهم إلی ثلاث خلال فإن أجابوک فاقبل منهم و کف عنهم، أدعهم إلی الإسلام فإن أجابوک فاقبل منهم و کف عنهم، ثم ادعهم إلی التحول من دارهم إلی دارالمهاجرین، و أخبرهم أنهم إن فعلوا ذلک فلهم ما للمهاجرین، و علیهم ما علیهم، فإن أبوا أن یتحولوا منها فأخبرهم أنهم یکونون کأعراب المسلمین، یجری علیهم حکم الله تعالی، الذی یجری علی المؤمنین، ولایکون لهم من الغنیمة و الفی شی، إلا أن یجاهدوا مع المسلمین، و إن هم أبوا فسلهم الجزیة، فإن هم أجابوک فاقبل منهم و کف عنهم، فإن أبوا فاستعن بالله علیهم و قاتلهم)[1] «با نام خدا و در راه خدا بجنگید، و با هر کس که به خدا کفر میورزد، قتال و جنگ کنید و از خیانت در گرفتن غنایم و پیمانشکنی و مثله کردن کشتهشدگان و کشتن کودکان خودداری نمائید، پس هرگاه با دشمنان مشرک روبرو شدی، آنان را به یکی از سه خصلت دعوت کن، اگر جواب مثبت دادند، از آنان بپذیر و با آنان جنگ نکن. آنان را به اسلام دعوت کن اگر قبول کردند از آنان بپذیر و با آنان جنگ نکن، سپس آنان را دعوت کن تا دیار کفر را ترک کرده و به دیار مهاجرین بیایند و به آنان بگو اگر این کار را بکنند، حقوقی که برای مهاجرین هست برای آنان نیز خواهد بود، و آنچه به ضرر مهاجرین هستبه ضرر آنان نیز خواهد بود، سپس اگر از آمدن به دیار مهاجرین سرباز زدند به آنان بگو که مانند بادیهنشینهای مسلمان هستند، حکم خداوند متعال که بر مؤمنین جاری میگردد، بر آنان نیز جاری میشود، و در این صورت سهمی از غنیمت وفی (مالی که بدون جنگ و جهاد بدست مسلمانان بیافتد) به آنها تعلق نمیگیرد، مگر اینکه همراه با مسلمانان جهاد کنند. اگر بازهم سرباز زدند، از آنان جزیه بخواه اگر جواب مثبت دادند از آنان قبول کن و با آنان جنگ نکن، اگر بازهم سرباز زدند علیه آنان از خدا کمک بخواه و با آنان بجنگ».
از ابن عمر(رض) روایت است: (وجدت امرأة مقتولة فی بعض مغازی رسول الله صل الله علیه و آله و سلم فنهی رسول الله صل الله علیه و آله و سلم عن قتل النساء و الصبیان)[2] «زنی پیدا شد که در یکی از غزوههای پیامبر صل الله علیه و آله و سلم کشته شده بود، پس پیامبر صل الله علیه و آله و سلم از کشتن زنان و کودکان نهی فرمود».
پیامبر صل الله علیه و آله و سلم معاذ بن جبل رضی الله عنه را به یمن فرستاد تا مردم آنجا را به اسلام دعوت کند، وصیت پیامبر صل الله علیه و آله و سلم به معاذ این بود که: (إنک تأتی قوما أهل کتاب فادعهم إلی شهادة أن لا إله إلا الله و أنی رسول الله، فإن هم أطاعوک لذلک فأعلمهم بأن الله تعالی افترض علیهم خمس صلوات فی کل یوم ولیلة، فإن هم أطاعوک لذلک، فأعلمهم بأن الله تعالی افترض علیهم صدقة تؤخذ من أغنیائهم، فترد علی فقرائهم، فإن هم أطاعوک لذلک، فإیاک و کرائم أموالهم واتق دعوة المظلوم، فإنه لیس بینها و بین الله حجاب)[3] «تو به میان قومی میروی که اهل کتاباند، آنان را به شهادت لا إله إلا الله و محمد رسول الله، دعوت کن، اگر از تو اطاعت کردند، به آنان خبر بده که خداوند در طول شبانهروز پنج نماز را بر آنان واجب کرده است، پس اگر اجابتت کردند، به آنان یاد بده که خداوند زکات را بر آنان واجب کرده که از سرمایهدارانشان گرفته شود و در اختیار فقرایشان قرار گیرد، اگر اطاعت کردند، از (گرفتن) اموال با ارزش آنان، (به عنوان زکات) پرهیز کن، و از دعای مظلوم بپرهیز، چون بین آن و خدای پردهای نیست و (دعایش اجابت میشود)».
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر