قذف عبارت است از متهم ساختن کسی به زنا، به اینصورت که به کسی دیگر بگوید: ای زناکار! یا الفاظ دیگری که از آنها اتهام به زنا فهمیده میشود.
حکم قذف
قذف از جمله گناهان کبیره و حرام است:
خداوند متعال میفرماید:
) إِنَّ الَّذِینَ یَرمُونَ المُحصَنَاتِ الغَافِلاَتِ المُؤمِنَاتِ لُعِنُوا فِی الدُّنیَا وَ الآخِرَةِ وَ لَهُم عَذَابٌ عَظِیمٌ ( (نور: 23)
«کسانی که زنان پاکدامن بیخبر (ازهر گونه آلودگی) و ایماندار را به زنا متهم میکنند، در دنیا و آخرت از رحمت خدا دور و عذاب عظیمی دارند».
از ابوهریره روایت است که پیامبر صل الله علیه و آله و سلم فرمود: (اجتنبوا السبع الموبقات، قالوا: و ما هن یا رسول الله؟ قال:الشرک بالله، والسحر، وقتل النفس التی حرم الله إلا بالحق، وأکل الربا، و أکل مال الیتیم، والتولی یوم الزحف، و قذف المحصنات الغافلات المؤمنات)[1] «ازهفت (گناه) هلاک کننده بپرهیزید، گفتند: ای رسول خدا آنها چه هستند؟ فرمود: شریک قرار دادن برای خدا، سحر، کشتن کسی که خداوند (قتل) آنرا حرام کرده مگر به حق، خوردن ربا، خوردن مال یتیم، فرار از میدان جنگ هنگام رودررو شدن با دشمن، و نسبت دادن زنا به زنان مؤ»ن و پاکدامن و بیخبر».
هر کس مسلمانی را به زنا متهم کند (و نتواند باآوردن چهار شاهد آن را ثابت کند)، به او هشتاد تازیانه زده شود. خداوند متعال میفرماید:
) وَالَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِینَ جَلْدَةً وَلاَتَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَداً وَ أُولَئِکَ هُمْ الْفَاسِقُونَ ( (نور: 4)
«کسانی که به زنان پاکدامن نسبت زنا میدهند؛ سپس چهار شاهد نمیآورند؛ بدیشان هشتاد شلاق بزنید و هرگز گواهی دادن آنان را نپذیرید، و چنین کسانی فاسق هستند».
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر